Pokémon Diamond & Pearl

Sinds de lancering van de reeks in de tijd dat we nog op onze grijze 8-bit handheld Rattattas en Pidgeys aan het mollen waren, is Pokémon uitgegroeid tot een van de meeste succesvolle franchises op deze wereld.

En deze zomer is het weer zover: een compleet nieuw Pokémon-avontuur staat voor de deur. Of men nu de gekleurde monstertjes in hun armen wil sluiten of deze juist een enkeltje hel gunnen, het feit dat de titels als warme broodjes over de toonbank vliegen staat als een paal boven water: 155 miljoen verkochte Pokémon gerelateerde artikelen in tien jaar tijd. Naast de vele spin-offs van Pikachu en zijn inmiddels bijna vijfhonderd vrienden, zoals Pokémon Dash, Pokémon Link en het kortelings uitgebrachte Pokémon Ranger, staat de lancering van een nieuw, écht avontuur garant voor enthousiasme binnen het wereldje van de games. Nadat Nintendo zich na de eerste generatie Pokémon-titels realiseerde dat er niet oneindig veel kleuren zijn op deze wereld, besloot men de titels maar edelstenen als subtitels te geven. Zodoende belanden komende vrijdag, 27 juli 2007, Pokémon Diamond en Pearl in de Europese winkelketens.

Al vier generaties lang blijft het principe van de Pokémon-titels ongewijzigd: waar normale pubers uit zijn op relaties en andere ondeugende dingen, gaan pubers in het desbetreffende Pokémon wereldje (in dit geval: Sinnoh) op zoek naar de bonte creatuurtjes om deze te vangen in een capsule. Vervolgens ondergaan deze gedurende het avontuur een zware training om na acht PokéGyms te mogen knokken tegen de legendarische, haast onverslaanbare Elite Four voor de fameuze titel als Pokémon Master. Daarnaast zijn in tegenstelling tot de eerste generatie Pokémon-games met hun 150 te vangen monstertjes er deze maal maar liefst 493 wezentjes verkrijgbaar.

Hoewel het navigeren van het personage door de wereld nog altijd moet gebeuren via de D-Pad, is het mogelijk om tijdens gevechten de op het onderste scherm weergeven opties te selecteren met de stylus in plaats van de vierpunttoets. In de realiteit functioneert het fijner dan op papier aan te geven is en men zal dan ook niet snel terugstappen naar het traditionele kiezen van aanvallen. Buiten de gevechten om vult de zogeheten Pokétch (een samenvoegsel van Pokémon en Watch) het onderste scherm. Dit digitale horloge bevat zowel zinloze functies, denk hierbij aan een digitale versie van kop of munt, als doordachte kanaaltjes waarmee je kunt zien of je Ditto en andere Pokémon hun zoveelste ei hebben kunnen produceren.

De belangrijkste toevoeging van Pokémon Diamond en Pearl is het online netwerk waarover men de schepseltjes kan uitwisselen. Als je bijvoorbeeld op zoek bent naar de nog steeds moeilijk te verkrijgen Milotic kun je via de zoekmachine de Pokémon opsporen en kijken of andere mensen hun exemplaar aanbieden in ruil voor een andere Pokémon. Wanneer jij beschikt over het mormel met de bijbehorende eisen waar de ander naar op zoek is, wordt het ruilen een fluitje van een cent. Met een enkele druk op de knop wordt jouw Pokémon via Nintendo's netwerk verstuurd en krijg je netjes het door jouw uitgezochte creatuur afgeleverd in je partij.

Daarnaast is het uiteraard nog steeds mogelijk Pokémon te ruilen via vrienden op het lokale netwerk. Natuurlijk kan dit in tegenstelling tot voorgaande keren draadloos gebeuren en naast enkel het ruilen zijn er nog andere gegevens die uitgewisseld kunnen worden zodat je vrienden worden opgenomen in jouw spel in de vorm van tv-uitzendingen waarin zij de hemel in geprezen worden. Ook het ruilen met vrienden via friendcodes op grote afstand vormt geen enkel probleem. In de vrij vroeg verkregen Pal Pad kun je de codes van je vrienden zetten om deze later gemakkelijk op de sporen als je je bevindt op Nintendo's netwerk. Ook kun je tegen een vriend in zowel enkel- als dubbelgevechten strijden (met of zonder levellimiet) en tenslotte is het gedurende het gevecht mogelijk lelijke taal te verkopen via de microfoon of apart verkrijgbare headset.

Schoon de game inderdaad 493 verschillende Pokémon bevat, zijn deze niet allemaal vangbaar in de wederom prachtig onworpen wereld van Sinnoh. Mensen die de GBA-delen, Ruby, Sapphire, Emerald, LeafGreen en FireRed, compleet witgespeeld hebben worden nu beloond met de mogelijkheid de in die delen gevangen Pokémon te exporteren naar de DS-titels via de backwards compatibility van de dubbelschermige handheld. Deze overgebrachte wezentjes duiken dan op in het vrij te spelen Pal Park, waar deze op hun beurt wachten om gevangen te worden en zodoende opnieuw tot de beschikking van de speler komen. Er kunnen per dag slechts zes Pokémon overgezet worden naar de DS-cartridge, zodoende kan de hele progressie een flinke tijd in beslag gaan nemen.
Waar andere franchises gedurende de jaren hun grafische stijl sterk hebben weten te verbeteren, is Pokémon de afgelopen tien jaar amper veranderd. Natuurlijk, met de ingang van Gold en Silver werden er kleuren toegevoegd en in het GBA-tijdperk het hele circus gedoopt in wat bontere kleurtjes, maar de stijl zelf is gedurende het afgelopen decennium hetzelfde gebleven " wat overigens niet automatisch bestempeld mag worden als een slecht teken. De huidige generatie Pokémon-games worden grafisch opgepoetst door de toevoeging van reliëf, in de zin van driedimensionale gebouwen en zichtbaar hoogteverschil in bepaalde grotten. De sprites van de creatuurtjes waar het uieindelijk om draait zijn in vergelijking met de recente GBA-delen lichtjes opgepoetst, maar tonen eigenlijk amper vooruitgang op dat gebied. Wel is deze keer het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke Pokémon zichtbaar, wanneer men weet waar hij of zij moet kijken.

Ook de muzikale composities voldoen weer aan de Pokémon-standaard, wat gelijk staat aan pakkende, doch weinig hoogstaande deuntjes. Verwacht dus geen virtuoze, sentimentele pianowerken zoals Nobuo Uematsu van de vermaarde Final Fantasy-reeks ze laat horen, maar hetgeen je gewend bent vanuit eerdere titels. De kwaliteit ligt aanzienlijk hoger dan wat de Game Boy Advance, maar de veelal vrolijke melodieën dragen nog steeds het leed dat MIDI heet met zich mee.