[PC] Team Fortress 2

Wat is teamwork toch mooi. Vooral nu, met het WK voetbal vol in de aandacht, blijkt maar weer eens hoe belangrijk en tof het is. Maar ook buiten de sportwereld kan je zien hoe gaaf multiplayer-werken is: een duo-recensie maken bijvoorbeeld, of zingen in een koor, of je huiswerk van iemand anders overschrijven. Maar wat toch wel het grootste voorbeeld van teamwork is, zijn de bloederige shoot-outs in Team Fortress 2.

Waarom Team Fortress 2 zo’n groots voorbeeld is, kan je eigenlijk aan al de naam van het spel aflezen. De game draait namelijk helemaal om First Person Shooter-actie in online teamverband. Net zoals in het eerste deel strijden de twee facties RED en BLU tegen elkaar in allerhande modi, zoals Team Deathmatch, Capture the Intelligence en andere bekende spelstanden. Maar waar je in de multiplayer-spelstanden van befaamde shooters zoals Call of Duty: Modern Warfare 2 en Battlefield: Bad Company 2 niet echt het idee hebt heel erg met teamwork bezig te zijn, daar is dat bij Team Fortress 2 juist goed voelbaar. Iedereen moet met elkaar samenwerken, want de maps en ook de vijanden zorgen ervoor dat solo-spelers al gauw aan barrels worden geschoten. Deze nadruk op samenwerking is erg leuk gedaan, hoewel het af en toe ook redelijk frustrerend kan zijn als je in een team bij een volslagen aso zit die alles en iedereen in de weg zit. Gelukkig zijn dat er weinig, want buiten de vaste community die behoorlijk serieus is zitten er nog maar vrij weinig van zulke flapdrollen online.

Vanwege dit teamverband is het dan ook bijna verplicht om een gebalanceerde samenstelling in je ploeg te hebben. Het spel beschikt namelijk over maar liefst negen verschillende classes, die op hun beurt weer verdeeld zijn in de drie groepen ‘Offensive’, ‘Defensive’ en ‘Support’. Zo is er bijvoorbeeld de Scout, een arrogante en razendsnelle, doch weinig schade doende, Amerikaanse jongen, terwijl aan de aan de andere kant de Heavy een logge, maniakale Rus is met een enorme minigun die alles en iedereen in een mum van tijd aan flarden schiet. Deze hebben allebei hun eigen plaats te nemen in het spel: de Heavy is voornamelijk een defensieve kracht die veel schade kan hebben en ook veel uitdelen kan. De Scout daarentegen is juist een breekbare eenheid, maar wel eentje die haast niet te raken is en daardoor ook heel handig als je de Intelligence van de tegenstander moet stelen. Verder zijn er nog zeven andere classes die ieder hun eigen specialiteit en eigenaardigheden hebben. Ontwikkelaar Valve heeft namelijk elke class voorzien van zijn eigen humor en karakter; iets wat best hilarisch is om te zien tijdens een gevecht. Zo kan de Soldier, een stereotype drilsergeant met een raketwerper, midden in een shout-out keihard ‘LOSER!’ brullen en het is dan ook mooi als je ziet dat ie meteen daarop een headshot krijgt.

Net zoals de humor is het ook goed geregeld met de maps. Hoewel die tijdens de release nog weinig in aantal waren, zijn er nu, anno 2010, al een boel bijgekomen. De maps zijn stuk voor stuk snel onder te knie krijgen qua lay-out en er is geen enkele sprake van gebrek aan balans tussen de basissen van de teams. Mijn persoonlijke favoriet is toch wel het level 2Fort, waarin twee basissen regelrecht tegenover elkaar staan, verbonden door een brug en een paar geheime tunnels. Bij deze map is het zaak zo snel of onopvallend genoeg aan de andere kant van de brug te komen zonder geraakt te worden door de immer aanwezige Sniper die op het balkon aan de overkant op je aan het mikken is. Ook zijn er geen sniper-only maps die je nog wel eens tegenkomt in andere online shooters. De levels zijn voor alle classes toegankelijk en niet één heeft er een aanzienlijk voordeel op de ander. Dat is goed gedaan, aangezien niet elke speler goed om kan gaan met alle verschillende classes.

Wat de lezer ook niet ontgaan zal zijn, is de unieke stijl die Team Fortress 2 hanteert. De game is helemaal vormgegeven met koddige, cartoony graphics, die nogal kinderlijk ogen in vergelijking met de vele ledematen en het bloed dat rondvliegt. Niks geen gedetailleerde texturen of tien miljard polygonen op één plekje, maar leuk en kleurrijk character-design en simpel maar tof level-ontwerp. De stijl is een verademing tussen alle overrealistische shooters zoals MAG en Killzone 2. Waar die er over een jaar of twee al weer hartstikke gedateerd uit zullen zien, heeft Team Fortress 2 een tijdloze vibe, gelijk aan die van bijvoorbeeld The Legend of Zelda: The Wind Waker. Een gewaagde stap misschien van Valve die niet iedereen waarderen zal, maar wel eentje die geweldig beloond is.

Buiten die mooie stijl, het toffe class-systeem en de goede maps is er ook leuk soort van achievement-structuur. Na verloop van tijd zal de speler natuurlijk een boel kills maken, die allerlei dingen kunnen opleveren, zoals wapens. De Medic (een Duitse hospik met een Health-gun) krijgt bijvoorbeeld de ‘Über Saw’, een extra krachtige zaag om iedereen aan stukken te zagen, terwijl de Heavy een sandwich krijgt om zichzelf extra gezondheidspunten te geven. Samen met de bijna oneindige houdbaarheidsduur die online shooters eigen is zorgt dit voor urenlang gegarandeerd spelplezier. Door lag zal het dat plezier in elk geval niet vergald worden, want die is er vrij weinig. Hoogstens als iemand anders of de speler zelf een beroerde internetverbinding heeft zal er wat lag optreden, maar voor de rest is het spel gewoon vlekkeloos te spelen.